Alle maskers af

December 30, 2017

Soms begin je ergens aan, zonder te weten waarom. Je doet het omdat het goed voelt. Omdat er zo'n innerlijk drang is, die je niet kunt tegenhouden. Je hebt er ideeën bij en misschien verwachtingen. Of juist helemaal niet. Je maakt een begin, zet de eerst stap. Dan, zo gaande weg ermee bezig te zijn, transformeert er iets van binnen en wordt zichtbaar wat de reden is van jouw creatie.

 

Zo begon ik in mei 2017 serieus aan mijn eigen levensverhaal. Ik wilde een boek schrijven met een boodschap voor een bepaalde doelgroep. Mijn ervaringen uitdragen om een ander te helpen. Het pakte echter anders uit. Het werd een diep innerlijk proces. Mede door de dingen die om me heen gebeurde, waar ik geen invloed op had. Mensen van wie ik dacht dat ik ze kon vertrouwen, lieten mij ineens een hele andere kant van zichzelf zien. Mensen waarvan ik hield, verdwenen zomaar uit mijn leven. Oude liefdes liepen weer mijn leven binnen. Ik zag kanten van mezelf, die ik diep had weggestopt, maar die nu ook zichtbaar wilden zijn. Mezelf een weg banend door deze achtbaan van emoties, was 2017 een bewogen jaar, dat aan het begin enorm leeg voelde. Maar ook een jaar waarin ik eindelijk ware vrijheid heb mogen ervaren in al zijn facetten. In deze leegte, ben ik van mezelf gaan houden, zoals ik ben. Het oude loslatend vanuit de gedachten dat het anders zou moeten zijn dan het is.

 

Er kwamen nieuwe mensen in mijn leven, van wie ik nieuwe dingen leerde, zoals gaan staan voor wat je waard bent. En zo zijn er mensen, die nooit van mijn zijde zijn geweken, wat ik ook zei of heb gedaan. Die mensen ben ik ontzettend dankbaar.

 

Nu het einde van 2017 zich aandient is mijn boek compleet. De eerste week van januari gaat het naar de drukker. Niet voor een grote oplage, maar voor een kleine waardevolle groep die deel uit maakt van mijn leven. Mijn kinderen, mijn familie, een enkele vriend, vriendin of collega. En de persoon voor wie ik dit met alle liefde heb gedaan, die het meest gegroeid is hiervan en wie trots mag zijn: ikzelf.

 

Ik wens dat je alles wat je niet meer dient achter mag laten in 2017 en dat je meeneemt in je hart wat je wil behouden. Laten we van 2018 een fantastisch jaar maken, met veel liefde, eenvoud en eenheid. Samenwerken aan vrede en gelijkheid.

 

De stilte voorbij, mijn weg naar ware vrijheid. Alle maskers af.

Schilderij: Mia Reijnders-Peters (1931 - 2017)

Please reload

Uitgelichte berichten

Wat een ervaring!

March 6, 2018

1/6
Please reload

Recente berichten

July 19, 2019

March 6, 2018

January 3, 2018

December 30, 2017

November 22, 2017

November 7, 2017

October 12, 2017

August 8, 2017

July 24, 2017

June 9, 2017

Please reload

Archief